मित्रसेन दाहाल
यसखाले विखण्डनवादी कार्यको सुरुवात माओवादीकै हो । माओवादी नेपाललाई नयाँ नेपाल बनाउने र अग्रगामी परिवर्तन गर्ने नारा लगाउँछ तर व्यवहारमा ठीक त्यसको उल्टो काम गरिरहेको छ ।
माओवादीले विभिन्न बहानामा निहुँ खोजेर खोचे नथापी जनतामा गएको भए यो समस्या यति साह्रो आउने नै थिएन । उसैका कारण दिनानुदिन समस्याहरु बल्झिरहेका छन् । यसको प्रत्यक्ष परोक्ष जिम्मेवारी माओवादीले लिनै पर्नेहुन्छ र सबै दोषको भागीदार माओवादी बन्नै पर्छ । यसो भन्दैमा नेपाली काँग्रेस र एमाले पनि दोषमुक्त भने छैनन् । नेपाली काँग्रेस र एमालेको नेतृत्वको अकर्मण्यता, अक्षमता र बेइमानीले यावत् समस्यालाई मलजल हाल्ने काम गरेको छ ।
आजकाल प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइराला भिजन भए एक मिनेटमा समस्या समाधान हुन्छ भन्नु हुन्छ । भिजन कोसँग हुनुपर्ने हो ? प्रधानमन्त्रीसँग भएको भिजन प्रयोग गरेर सबै समस्याको समाधान गर्न कसले रोकेको छ ? जसले नेतृत्व समालेको छ, उसैले भिजन कसैसँग पैँचो माग्नुपर्यो भने नेतृत्व पक्षको क्षमता र योग्यतामा प्रश्न चिन्ह लाग्छ कि लाग्दैन ? यतिखेर नेपाल एसिया तथा प्रशान्त अन्तर्राष्ट्रिय तुलना कार्यक्रम २००५, क्रयशक्ति, समानता र वास्तविक खर्च, नामक प्रतिवेदनको आधारमा एसियाकै सबभन्दा गरिब देशमा गणना भइसक्यो । तर पनि नेतृत्व अझै भिजन खोजिरहेको छ ।
यस्तो जटिल अवस्थामा देशका मुख्य पार्टी मुख्यतया नेपाली काँग्रेस र एमाले एकले अर्कोलाई दोष दिएर उम्किरहेका छन् । यिनीहरु एकले अर्कोलाई सिध्याउने खेल खेलेर देशघात गरिरहेका छन् । यस्तै आरोपप्रत्यारोप गरिरहने हो भने भोलि देशको अस्तित्व नै मेटिन सक्छ भन्नेतर्फ भने कसैले ध्यान दिएको पाईदैन ।
देशको सारा पूँजी पलायन भइसक्यो, आन्तरिम सरकार, अन्तरिम संसद् तथा अन्तरिम संविधान धरापमा परिसकेको छ । योग्य, सक्षम र प्राविधिक जनशक्ति धमाधम विदेशिइरहेको छ । क्रमशः
