मित्रसेन दाहाल
साँच्चै माओवादी राष्ट्रवादी र गणतन्त्रवादी पार्टी हो भने गाउँले निमुखा, गरिब वर्गमाथि अन्याय गर्न छोडिदिनु पर्दछ । सदियौदेखिका सामन्तवादीको सहयोग र आडमा पार्टीलाई टिकाउने अनि सामन्तवादको अन्त्य र सर्वहारावादको वकालत गर्न सुहाउँदैन । साँच्चै माओवादी गणतन्त्र र राष्ट्रवादी हो भने जुनसुकै सर्तमा पनि जनतामा जान तयार हुनु पर्दछ अनि मात्र माओवादीको राष्ट्रवादले मूर्खता पाउनेछ ।
समस्या समाधानमा माओवादी बाधक ?
लोकतन्त्र भनेको विधिको शासन हो । त्यसको पालना सबैले इमान्दारीपूर्वक गर्नुपर्ने हो । तर कसैबाट पनि यो हुन सकेको छैन । नेपालमा यतिखेर सात दलको आपसी सहमति तथा मार्गचित्रका आधारमा शासन व्यवस्था सञ्चालन भएको छ । २००७ सालदेखिको राजनीतिक अस्थिरता पूणर्रुपमा हटेको छैन । नेपालमा पूणर् लोकतान्त्रिक शासन व्यवस्था व्यावहारिक रुपमा कहिल्यै लागु हुन सकेन । मुखले नेताहरु ठूलाठूला कुरा गर्छन्, आदर्श छाट्छन् तर व्यवहारमा त्यो कहिल्यै लागु गर्दैनन् ।
जनआन्दोलन २ पछि को माओवादीसहितको दलीय गठबन्धनको सरकारबाट नेपाली जनताले ठूलो भरोसा राखेका थिए । तर सात दलका नेताहरु पनि उही पुरानै मानसिकता र प्रबृत्तिका साथ सत्ता, पैसा, नातावाद र कृपावादका साथै संकुचित दलीय स्वार्थमा लागेर सातथरि कुरा गर्न थाले । जसका कारण संविधानसभाको निर्वाचन आकाशको फल आँखा तरी मर हुन पुगेको छ । २०६३ सालको जनआन्दोलनको स्पष्ट म्यान्डेड भनेको संविधानसभामार्फत लोकतानित्रक शासन व्यवस्थाको स्थापना गर्नुथियो । सोहीअनुसार नेपालको संविधान २०४७ लाई खारेज गरर अन्तरिम संविधान, अन्तरिम व्यवस्थापिका र अन्तरिम सरकारको गठन गरिएको हो । अन्तरिम संविधान निर्माण गर्दा एउटा कुरा लेख्ने र व्यवहारमा अर्को कुरा गर्ने प्रबृत्तिले स्वयं प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइराला नेपालको संविधान २०४७ खारेज गरेकोमा पछुताउन थाल्नुभएको छ ।
क्रमशः
